پست های برچسب گذاشته شده توسط ‘تنصیف اموال’

اطلاعات اشتباه زنان در مورد شرط تنصیف دارایی

۱۱۸۴۶۷۷۸_۹۵۶۲۷۰۲۷۷۷۲۶۷۶۳_۱۱۷۶۰۵۶۴۷۶۸۲۰۴۷۲۷۱۰_n لیلا عسگرنیا وکیل دادگستری در رابطه با اینکه زنان تا چه اندازه به حقوق خود آشنایی دارند، گفت: می‌توانیم بگوییم نسل حاضر نسلی است که بیشتر با طلاق مواجه است و نسل طلاق بگیر ما قشر بسیارجوان و تحصیلکرده‌ای شده‌اند. اشراف آنها به قوانین، دسترسی به اینترنت و مشاوره‌های حقوقی زیاد شده در نتیجه آگاهی آنها نسبت به حق و حقوق خود بیشتر شده است. بنده در مواجهه با زنانی که درگیر طلاق هستند تجربه دارم که اکثر آنها از شرط «تا نصف دارایی» با خبر هستند ولی به کلمه «تا» توجه نمی‌کنند و فقط نصف دارایی همسر را می‌خواهند و به مقوله نصف دارایی توجه می‌کنند. محاکم ممکن است حکم به ۱۰ یا ۲۰ درصد تقسیم دارایی بدهند، چون هیچ معیاری در این مسئله وجود ندارد. پس به طور کلی باید گفت که میزان تحصیلات بانوان و دسترسی آنها به مشاوره‌های حقوقی، پرسش و پاسخ های حقوقی و اطلاعات حقوقی زیاد شده بنابراین بانوان آگاه‌ هستند و این آگاهی برای دریافت حقوق مادی درزمان طلاق تاثیرگذار است. ارث جزو تنصیف نیست این وکیل دادگستری در رابطه با اموالی که امکان تصنیف دارند، گفت: در خصوص اینکه دارایی به چه چیز اطلاق می‌شود، می‌توان گفت کلیه اموالی را شامل می‌شود که زوج در مدت زندگی مشترک به‌دست آورده است. منظور از به دست آوردن، آن چیزی است که زوجین در طول دوران زوجیت در پیدایش مال زحمت کشیده‌اند، بنابراین چنانچه زوج مالی را به ارث دریافت کند این مال خود به خود تقسیم شده است پس جزو دارایی زوج محسوب نمی‌شود. هر چند که رویه خاصی در این زمینه وجود ندارد و بعضا اموال به‌دست آمده از طریق ارث را محاکم جزو دارایی زوج محسوب می‌کنند. دیون زوج در تعیین میزان دارایی موثر است و پس از کسر دیون وی، دارایی زوج محاسبه می‌شود. محاکم به خودی خود حکم به تنصیف نمی‌دهند وی در ادامه تاکید کرد: زوجه در صورت تمایل به دریافت نصف دارایی باید آن را از دادگاه مطالبه کند و محاکم به خودی خود حکم به تنصیف نمی‌دهند. وی ادامه داد: اموالی که به تنصیف دارایی تعلق می‌گیرد دارایی موجود است یعنی دارایی که زوجین در طول زندگی به دست آورده اند چون بسیاری از افراد قائل بر این هستند که از زمان طرح دعوا تا جاری شدن صیغه طلاق اموالی که به‌دست می‌آید مشمول این دارایی نمی‌شود. در رابطه با این موضوع در قانون آمده است که دارایی موجود، دارایی‌های تلف و مفقود شده هم نیست اما دادگاه می‌تواند تا نصف دارایی‌هایی که در زندگی زناشویی به‌دست آورده شده به زوجه بدهد. هرچند برخی قائلند وقتی گفته می‌شود دارایی، دارایی هم شامل مثبت‌هاست هم منفی ها یعنی بدهی‌های آن شخص را هم باید کم کرد آنچه خالص ماند تا نصف آن را محکوم به پرداخت می‌کنند. وی در رابطه با این سوال که اگر مرد تا زمان طلاق دارایی خود را به نام افراد دیگر کند، رسیدگی وتقسیم‌دارایی چگونه خواهد بود، گفت: اگر زوج اموال خود را به نام فرد دیگری بزند در این‌صورت شاید به‌توان آن‌را در مقوله فرار از «دین» مطرح کرد و همزمان که دادخواست داده می‌شودو بحث فرار از دین را باید مطرح کرد یا دستور موقت گرفت تا مانع نقل و انتقال اموال به دیگران شد. منبع روزنامه قانون ——— سخن همسری با شما: از آنجا که شرط تقسیم اموال که به شکل چاپی در عقدنامه ها آمده است بسیار ناکارامد و یکجانبه است، توصیه می کنیم زوجین به شکل دقیق تر و کامل تری شرط تنصیف اموال را میان خود توافق و تنظیم کنند به این شکل که «زوجین ضمن عقد خارج لازمی توافق نمودند در صورت وقوع طلاق- اعم از آنکه به دﺭخوﺍست مرﺩ باشد ﯾا به دﺭخواست زﻥ – تمام دارایی کسب شده پس از نکاح و در طول ایام زوجیت -اعم از منقول یا غیر منقول- بالسویه میان آنها تقسیم گردد».

فقط به فکر خودمان نباشیم.امینت مالی همسر هم مهم است!

در زندگی مشترک اعتماد و حمایت حرف اول را می‌زند و خودخواهی و حسابگری، تیشه‌ای است که پنهانی به ریشه زندگی زده می‌شود و زمانی زوجین متوجه می‌شوند چه بر سر زندگی‌شان آمده که دیگر خیلی دیر شده است. زن و شوهر باید هردو به فکر دیگری باشند و به آینده همسر خود فکر کنند. مردان زیادی بوده‌اند که به بهانه این که خودشان تنها نان‌آور خانه‌اند، هر ملکی را که گرفته‌اند، ششدانگ به اسم خودشان کرده‌اند. در یک چنین زندگی مرد خانه حقوق دارد و کاملا احساس امنیت می‌کند، درحالی که زن نه درآمدی دارد و نه خانه‌ای و همواره از آینده هراس دارد که پس از فوت همسرش قرار است زیر دست کدام عروس و داماد بیفتد یا از این بدتر، سر از کدام سرای سالمندان دربیاورد.
براستی چرا وضعیت زن و شوهرها باید اینچنین باشد؟ زن و مرد با هم پیوند زناشویی می‌بندند، بچه‌دار می‌شوند، اهدافشان را دنبال می‌کنند، با اقوام و خویشان روابطی را تحت چارچوبی مشخص برقرار می‌کنند؛ عمری، دونفره با چالش‌های زندگی دست و پنجه نرم می‌کنند، آن وقت هرگاه بحث از مال و ملک به میان می‌آید، یکی (فرقی ندارد،‌ زن یا شوهر) خودخواهی پیشه می‌کند و همه چیز را برهم می‌زند. ظاهراً خیالش راحت است، اما دنیای دیگری را هراس و دلشکستگی پر کرده است. آیا این نوع زندگی دوام پذیر است؟ در زندگی مشترک همه چیز باید مشترک باشد. کمی بیشتر و کمتر مساله‌ای نیست، اما هیچ‌گاه نباید جیب یکی کاملا پر باشد و کیسه آن دیگری پاره و خالی! آیا حق کسی که عمری با سازگاری در سرد و گرم‌های زندگی یار همسرش بوده این است؟ اگر شما هم یک چنین اشتباهی را در زندگی زناشویی‌تان مرتکب شده‌اید از همین الان به فکر تصحیح همه چیز باشید. حتی اگر همسرتان از آن دسته افراد نیست که شکایتش را علنی ابراز کند، مطمئن باشید ته دلش از شما چرکین است. به کُنه زندگی‌تان بروید و همه چیز را به اشتراک بگذارید تا یکی از مهم‌ترین عوامل دوام در زندگی دونفره‌تان را رعایت کرده باشید. منبع : جام جم سرا

مهریه یعنی خرید و فروش زن یا بدلی از حقوق ناداشته؟

6a00e009936fc2883300e55395cda58833-800wi  
مکالمه ای میان یک آقا و یک خانم فمنیست: آقا : چرا زنان خود را مانند كالايي با مبلغى معلوم بنام مهريه و سندى محكم بنام سند ازدواج به مرد مي فروشند؟ اين قانون بايد اصلاح وبه زن شخصيت واقعى ببخشد مانند کشور هايي كه در صورت جدايي، اموال زوجين به نسبت مساوى تقسيم و فرزند يا فرزندان طبق تشخيص مرجع قضايي به يك نفر سپرده می شود. خانم فمنیست : آقای عزیز سوالتون بسیار به جاست. مهریه علیرغم اینکه بسیار بدوی هست در حال حاضر یک تضمین نیم بند برای زنان است. شما اگر به عنوان مرد مخالف قضیه مهریه هستید (من هم هستم و بقیه فمنیست ها هم همین طور) به جنبش فمنیستی و برابری برای زن و مرد بپوندید و فشار بیاورید قوانین طلاق و حضانت برای زنان هم برابر بشود. کمترین کاری که می توانید بکنید این است که با همسر فعلی یا آینده تان توافق کنید که در ازای حضانت مشترک و طلاق و تقسیم مساوی اموالی که بعد از ازدواج به دارایی شما اضافه شده، مهریه را کم در نظر بگیرید. این هم کرامت زن و مرد را حفظ می کند و هم به نفع هر دو است.

چرا مهریه قابل حذف نیست؟

   

هدی عمید- وکیل پایه یک دادگستری

10420046_866301463390312_673553875557983388_n

مهریه بنا به تعریف قانون، مالي است كه شوهر به هنگام وقوع عقد ازدواج، پرداخت آن را به همسر خود تعهد می کند و در نتیجه مكلف است بلافاصله پس از امضاي قرارداد ازدواج، هر لحظه كه زن مطالــبه كند، آن را بپردازد.(به فرض عندالمطالبه بودن). به اعتقاد بسیاری از فقها مهریه در برابر بضع است به معنی اینکه مرد در برابر تمتع جنسی از زن، باید مهریه را بپردازد. 

برخی از فعالان حقوق زنان، نهاد مهریه را توهینی به شخصیت زنان و نقش آنها در ازدواج می دانند، عده ای دیگر اما دلایلی برای پشتیبانی از آن مطرح می کنند. از دلایل شرعی گرفته تا دلایل اجتماعی٬مانند اینکه مهریه پشتوانه اجتماعی برای زن محسوب می گردد، زیرا در فرهنگ کنونی جامعه ما٬ در صورت جدایی زن و مرد، زن متحمل خسارت بیشتری میشود و همچنین مردان برای انتخاب همسر مجدد امكانات بیشتری دارند ولی زنان بیوه با از دست رفتن سرمایه جوانی و زیبایی امكاناتشان برای انتخاب همسر جدید كمتر است و مهریه چیزی به عنوان جبران خسارت برای زن و وسیله ای برای تأمین زندگی آینده اوست. بسیاری ازاین دلایل و توجیهات در واقع ریشه در فرهنگ مردسالاری دارند که زن مطلقه، مسن و یا غیر باکره را کم ارزشتر از زن جوان و باکره می داند. و به همین واسطه به دنبال جبران خسارتی است که بر او وارد شده است. حال سوال این است که آیا مهریه را باید حذف کرد؟ آیا زنان باید در زمان عقد مهریه تعیین نکنند یا پس از آن مهریه خود را ببخشند؟ این سوالی است که پاسخ دادن به آن ساده نیست. آنچه هرگز نباید فراموش کنیم این است که نمی توان از مهریه، به تنهایی سخن گفت بدون اینکه سایر حقوق زنان در قوانین و یا اجتماع را دید. مهریه را باید در چارچوب وضعیت فعلی زنان بررسی کرد و نه در یک شرایط ایزوله و ایده آل. واقعیت اول این است که بسیاری از زنان ما بعد از ازدواج خانه دار هستند و از آنجا که فعالیت اقتصادی خارج از خانه ندارند، نمی توانند اندوخته مالی داشته باشند. کار در خانه در اکثریت خانواده ها وظیفه زنان محسوب می شود و مابه ازای مالی ندارد. از آن سو، مردان می توانند در خارج از خانه کار کنند، درآمد داشته باشند و اموال مختلفی خریداری کنند. نتیجه آنکه وقتی بعد از ۲۰ سال زندگی مشترک، زنی به هردلیلی از همسرش جدا شود یا همسرش او را طلاق دهد، اگر مهریه نداشته باشد باید بی هیچ اندوخته ای از زندگی خارج شود بدون آنکه سهمی از اموالی که در تمام این سالها مرد کسب کرده داشته باشد. (در موارد بسیار خاصی امکان مطالبه اجرت المثل وجود دارد که البته مبلغ اندکی است) حقیقت دوم این است که اگرچه توصیه می شود زوجین بر سر تنصیف اموال به توافق برسند و این موضوع را به عنوان شرط ضمن عقد ثبت نمایند اما باید دقت کرد این موضوع به شکل توافقی است و نه قانون و در نتیجه امکان فرار از آن به آسانی فراهم است و ضمانت اجرای بسیار ضعیف تری نسبت به مهریه دارد.به عبارت دیگر اگر مردی هیچ ملک ، خانه، ماشین یا هر مال دیگری به شکل رسمی نداشته باشد هیچ تعهد قانونی هم برای تقسیم اموالش با همسر در صورت جدایی ندارد. واقعیت قانونی دیگری که باید در نظر گرفت بحث ارث زوجین از یکدیگر است. بر اساس مقررات قانون مدنی، در صورت فوت زوج، ارث زن فقط یک هشتم اموال شوهر است در حالی که با فوت زن یک چهارم اموالش به شوهر میرسد. حال با توجه به اینکه اکثر ازدواج ها تا مرگ دوام دارند و احتمال طلاق کمتر است نتیجه این می شود که شرط تنصیف اموال هیچ گاه صورت نمی گیرد (چون طلاقی صورت نمی گیرد) و پس از فوت همسر، سهم ناچیزی از اموال به عنوان ارث به زن می رسد و در نتیجه نقش مهریه پررنگ می شود. بنابراین نمی توان به سادگی هم از مهریه در مقابل تنصیف اموال گذشت.. حقیقت تلخ بعدی، مربوط به جهیزیه است که یک سرمایه اولیه برای زندگی است و طبق عرف نیز”وظیفه” زن است . اگرچه بر اساس مقررات قانونی در صورت طلاق زن می تواند جهیزیه خود را با خود ببرد اما این جهیزیه بعد از یک سال استفاده ارزشش نصف و بعد از مدت بیشتری کاملا بی ارزش و غیرقابل تبدیل به وجه نقد می شود و بنابراین هیچ سرمایه ای برای زن محسوب نمی شود.در نتیجه در مناسبات عرفی، وقتی خانواده زن برای او جهیزیه تهیه می کنند (که به طور متوسط در ایران در حال حاصر حدود ۵۰ میلیون تومان است) انتظار دارند سرمایه ای به نام مهریه برای زن تضمین شود. ، این مساله به ویژه زمانی اهمت می یابد که می بینیم زنان به جز مهریه اهرم فشار دیگری ندارند تا سایر حقوقشان مثل حضانت یا طلاق را به دست بیاورند. علاوه بر موارد قانونی فوق، واقعیات اجتماعی دیگری هم وجود دارد که باید مد نظر قرار بگیرند، نبود فرصتهای برابر شغلی برای زنان در اجتماع و تبعیض در اشتغال و دستمزد از مهمترین این موارد است. علاوه بر این، بسیاری از زنان پس از ازدواج یا مادر شدن به واسطه فرهنگ حاکم بر خانواده، اجازه یا فرصت کار کردن پیدا نمی کنند. مجموعه این موارد به خوبی نشان می دهد که تا زمانی که ساختار حقوق خانواده ما اصلاح نشده باشد و حقوق زنان به شکل مطلوب تری تضمین نشده باشد، سخن از حذف مهریه، نابجا و ناعادلانه است.

آخرین ویدیو : علاقه زیبای دختر و پدر

تماس با ما

همسری آماده ارایه مشاوره حقوقی رایگان در زمینه شروط ضمن عقد است.

Gmail and GTalk

Skype Id

Facebook messenger

Twitter direct message
 

ساعات تماس

دوشنبه تا جمعه: از ۹ صبح تا ۵ عصر
شنبه و یک‌شنبه: از ۱۱ صبح تا ۳ عصر
شروط ضمن عقد